Ipuinak kontatzeko era ezberdinak daude, beste sarreran adierazi dudanez liburu bat hartu dezakegu eta ozenki irakurri, gure ahotsarekin jolastuz. Beste bide bat, antzerkia izan daiteke, gure ikasleak beraiek sorturiko ipuin bat bere ikaskideen aurrean antzeztu dezakete. Nork ez du egin horrelakorik!!!
Ondo deritzot horregatik antzezteko era ezberdin bat proposatuko dut; pasaden urteko irakasgai batean Kamishibai teknika Japoniarra erakutsi ziguten.
Teknika honen bidez ez gaude gure ikasleen sormena bakarrik lantzen baita ere irakaskuntza prozesuan ezinbestekotzat jotzen ditugun aspektuak ere, hala nola, talde lana bultzatzen gaude, idazmena, irakurmena eta ahozkotasuna lantzen gauden bitartean.
Gainera, Kamishibai bat sortzen gaudenean, euskara irakasgaia eta hezkuntza plastikoa elkarlotzen gaude, marrazkiak eta antzezteko tramankulua klase hauetan egin ahal ditugulako. Irudi bakoitzaren atzean, istorioa idazten da, horrela irudi bakoitza pasatzerakoan, antzezleak badakite zer esan behar dute, irudia ikusi gabe. Aurkezten dudan bideo honetan, Zamudioko ikasle batzuk Kamishibai teknika erabiliz bere ipuina aurkezten digute.
Hala ere, ez dugu zertan kamishibai bat erosi behar, gu geuk egin dezakegu!!!
Hona hemen guk eginikoa!!
Onartu behar dut, orain dela gutxi jakin dudala, zer den Webquest, funtsean gure ikasleak egin beharreko ikerkuntza lan bat da.Gaur egun, teknologiak aukera anitzak ematen digunez, internet erabiliz ikasleak behar duten informazio guztia lortu beharko dute.
Webquest bat zer den jakiteko oso baliogarria izan da, hurrengo orrialdea: Webquest.
Bertan ere, topatu dut nire blogean aurkeztu nahi dudan Webquesta,
Agian, pentsatuko duzue nire gaiarekin erlazio gutxi daukala baina nik guztiz kontrakoa pentsatzen dut. Mitologia gaia oso zabala da, eta gauza ezberdinak egiteko posibilitatea ematen digu. Alde batetik, euskal kulturaren zati bat aztertuz gain, ikertzaileak izatera bultzatzen gaude irakurmena oinarri dutelarik.
Bestetik, kondairak beregitearekin batera, ez gaude bakarrik gure ikasleen sormena lantzen baizik eta euskara era dibertigarri batean erabiltzera bultzatzen gaude.
Zuk zuretzako irakurtzen duzunean, ipuinak kontatzen dizun istorioan barneratzea erraza izaten da, ipuina ona baldin bada, noski!!!
Irakurtzea, hori besterik ez da, zurea ez den beste mundu batean murgiltzea. Askotan, ikasleei honelako abstrakzioak egitea kostatu egiten zaie, beraz, bidaia hori posiblea egiteko Ipuin Kontalariak daude. Ipuin Kontalariak ahozko literaturarekin gozatzeko era dibertigarri bat eskaintzen du. Ipuin kontaketaren bidez, ikasleen irakurzaletasuna sustatzeaz gain, emozioak, fantasiak eta irudimena lantzen dugu.
Hasiera batean, ipuin kontalari profesionalak ekarri ditzakegu eta zuzenan ikustean bai irakasleak bai ikasleak hobeto ikasiko dugu ipuin kontaketaren misterioak,hots, mugimendua, ahots tonua,...
Lehenengo urratsetan, ezagunak diren ipuinak erabili ditzakegu kontaketa errazteko baina irakurzaletasuna bultzatzeaz gain sormena ere bultzatu nahi dugunez, azkeneko urrats moduan gureak diren kontakizunak kontatu ahal ditugu.
Irakurtzea ez da bakarrik liburu edo ipuin bat hartzea, beste gauza asko ere irakurtzen ditugu. Horietako bat abestiak dira. Kasu askotan, abesti txiki bat istorio harrigarri bat kontatzen digu edo beste batzutan istorio triste bat, baina azken finean kontakizunak dira abestietan agertzen direnak.
Hertzainak taldearen aitormena abestia abiapuntutzat hartuta...
< Euren arteko tira birek dibortzioan
bukatu zuten, eta bakoitzak bere bidea
jarraitu zuen.
Denboraldi batez, elkar ikusi gabe egon
ondoren, egun batean, kasualitatez,
herriko kafetegi batean topo egiten dute.
Felipek eta Josefinak begiradak gurutzatu
zituzten eta bat-batean berrezagutu egin
ziren.
-Kaixo Felipe! - esan zuen Josefinak,
eskuarekin agurtzen zuelarik.
-Kaixo Josefina! Bada denbora elkar ikusi
gabe - esan zuen Felipek, Josefina zegoen
mahaira hurbiltzen zelarik, eta irribarre
gozo bat eskaintzen ziolarik.
Josefinak, bere senarra izandakoaren
irribarre gozoa begiratu eta berak ere
barre egin zuen, alai.
-Jesar naiteke? - galdetu zion Felipek
bere aurrean zegoen aulkia eskuarekin
seinalatuz.
-Bai, noski! - Esan zion Josefinak,
irribarre zabal eta polit batekin.
Ez zekien zergatik, baina urduri samar
sentitzen zen. Haien lehenengo zitan
sentitutako sentimendu bero eta eroak
sentitzen zituen bihotzean zein
sabelean zehar mugitzen.
-Zelan doakizu bizitza? -galdetu zion
Felipek bat-batean begietara so egiten
ziolarik.
-Beno, ba… Beti bezala, egia esateko.
Bulegora, etxera…, gauza bera egunero.
Nahiko aspergarria, beraz, hobeto zuk
zeuk kontatzen badidazu zure bizitza
zelan doakizun?
-Ba, momentu honetan lanez gainezka
gabiltza, baina nahiko ondo daramat
- erantzun zion Felipek.
-Beraz, ikusten dudanez, ez zara asko
aldatu. Betiko moduan lana da zure
bizitzako gauzarik garrantzitsuena,
ezta? - Esan zion Josefinak zuhur
begiratzen ziolarik.
-Ez, laztana, nahiko aldatu naiz.
Baina, azkenaldian gauzak ez
zaizkidanez ondo atera, lanean zentratu
naiz, nire arazoez ahazteko aukera
ematen baitit. - Esan zuen Felipek,
bere ahotsean tristura nabarmentzen
zelarik.
Kafetegian, zerbitzariek ez zeukaten
arnas hartzerik, lokala jendez jota
baitzegoen. Baina gure bi protagonistak
egoera honetatik at zeuden bere
amodiozko burbuilan murgildurik.
Bat-batean, ezagutu zireneko abestia
hasi zen, kafetegia isilpean geratu
balitz bezala, jendearen ahotsak eta
soinuak isilarazten eta desagertzen
zirelarik.
Isilune bat eman zen euren artean…
-Egia esateko, faltan botatzen zaitut,
Josefina - esan zion Felipek, Josefina
serio begiratzen zuelarik. Bere begietan,
berriz elkar egoteko zeukan gogo
izugarria ikusten zen.
- Bai…, nik pentsatzen nuen lanpetuegi
egongo zinela eta horregatik niganako
interesa galduta zenuela - esan zion
Josefinak, eskuak mahai gainean jartzen
zituela.
-Ez, ezin izan zaitut ahaztu, eta
azkenaldi honetan lehen baino gehiago
gogoratu naiz zutaz eta zurekin
bizitutako momentuetaz. - Esan zion
Felipek, begietara begiratzen zuelarik,
eta pixkanaka haren eskua laztantzen
eta bere eskuen artean hartzen zuelarik.
Josefinak haien esku elkartuak
begiratu eta irribarre gozo eta alai
bat bere ezpainetan margotu ondoren,
burua altxatu eta begietara tinko
begiratu zion.
-Nik ere zure falta nabaritu dut. Eta zu
bezala, ezin izan zaitut ahaztu. Baina,
zer egingo dugu? - Galdetu zuen bat-batean.
-Zer egingo dugu?-Errepikatu zuen Felipek.
Ez zuen galdera ulertzen.
-Bai. Ea zer egingo dugun, zuk nire etxera
aldatu edota nik zurera.-Erantzun zion
Josefinak irribarre dibertigarri batekin.
Biak barrezka hasi ziren, elkar eskuak
laztantzen zituztela eta ezpainetan
musu bero bat ematen zutelarik.
/span>
Aurreko sarreran ikusi dugu, nola power-point programa erabiliz ipuinak era ezberdin batean ikusteko aukera ezin hobea dugula.
Programa honen erabilera ez denez oso zaila, gure ikasleen sormena lantzeko oso erabilgarria izan daiteke.
Slide sharen aurkitutako power-point hau erakusten duen moduan;
Izenburua: Izurde Traketsa
Egileak:Edorta, Mikel, Jokin, Olaia, Haizea, Jon, Nahia, Aimar, Daniel eta Maitane
CIXgarren Sonetua
Etzazu erran bihotz-falsu naizela,
gabeak garra zein den agertu arren.
Bularrean duzun gogotik bezela
burutik eztuket alderik eginen.
Maite-etxe dut: urrun banaiz ioan,
ibilten denaz, berriro naiz itzulten;
beta bearrez, ez beta trukatuan,
hitsa garbitzekotz ura dut ekarten.
Neoiz ez uste, nitan regnatu arren,
odol-motak oro dituzten makalak,
ain ezkergez zaitukeela satsutzen,
ezertzat utz eztitzazun on-aalak.
Uniuersu zabal au ezertzat eztut,
zu landaz nire larrosa: artan zaitut.
Egilea: Shakespeare
Euskaratzailea: Gabriel Aresti